Oh! Emma

Emma, oh, Emma

Huil toch neet um meej

Ik heb Kroeëneberg verloate

Met ’n banjo op mien kneej


Emma, ge wet toch…

’t haij os noeit gebaat

Ow pap met zien ideeën waas meej noa daag twieej al zaat

’t Guf gen twedde kansen in ’n durp as dat van os

’t Sturmt op de Middenpieëlweg en ow pap vond dat ’t mos


Emma, oh, Emma

Huil toch neet um meej

Ik heb Kroeëneberg verloate

Met ’n banjo op mien kneej


Werken woeij ik nurges, of d’r waas noeit wat geschikts

De meulenaar vervloekt meej en de bekker geft meej niks

Ik schoeij mien eate beej elkaar en ik drink as ’n vis

Jenever blieft vur meej toch alt ’t moeiste wat d’r is


Emma, oh, Emma

Huil toch neet um meej

Ik heb Kroeëneberg verloate

Met ’n banjo op mien kneej


Ik zieh dan neet de beste, maar d’r is goud in meej verstopt

En ’t is da ‘k ‘t ‘r neet oetkrieg, angers haij ik ’t allang vergokt!

Dat zien mien gebreken, maar ik wil neet dat ge betreurt

Dat os kleine durp meej de weg op het gesteurd


Emma, oh, Emma

Huil toch neet um meej

Ik heb Kroeëneberg verloate

Met ’n banjo op mien kneej


Ik hueërde laatst van Isaac dat ’t durp, opgefokt

De boeëm van mien geborte het gekapt en opgestokt

Mien elders en mien oma hebben de foto’s umgedreijd

’t Guf in ’t ganse Kroeëneberg gen haan die naar meej kreijt


Emma, oh, Emma

Huil toch neet um meej

Ik heb Kroeëneberg verloate

Met ’n banjo op mien kneej


Vur meej gen ceremonie, gen gedenkstieën, gen gerucht

Beej ’t vallen van mien naam klinkt d’r niks angers as gezucht

Ik verwens de piengedachte, beej ’t huilen nar de moan

Dat ik noeit mier met ow in de Torrekoel mog stoan


Emma, oh, Emma

Huil toch neet um meej

Ik heb Kroeëneberg verloate

Met ’n banjo op mien kneej


Emma, oh, Emma

Huil toch neet um meej

Ik heb Kroeëneberg verloate

Met ’n banjo op mien kneej