De Lavendelman

Ik ben de Lavendelman

Met ’n tuinboks Tom Sawyer op mien rug

Ik wandel door de velden met ’n strohoed op mien kin

Ik hald neet van muziek, jong, ik gelueëf erin

Ik wrief wat met mien vingers, en de vonken vleegen paars

Kom ’s heer menke, ow kop stieët nogal dwaars

Volg meej ’t dûrp in, en hueër mien verhalen

As ge durft

We starten de motor op ’n liter mezcal

We kieken effe, en dan zeen we ’t wal

De Lavendelman

Hey! Ik ben de Lavendelman

Kom met meej mei nar ’n daag vur os allebei

Ik ben Long John Silver en ik klim in ’n eik

Ik zing mien leefdesleed ver boete ow bereik

En toch as ge ’t huurt, dan schit ow kop wir recht op ow nek

Menke, ziet ni kribbig

Ow natuur was ow al lang geleeje kwiet

Geej wet ni mier wat ‘r in de herfstblader stieët

Cultuur het vur ow waarde as d’r belasting over gieët

Ow pap reedt ’n bestelbus

’n Smerige Peugeot

Dat is toch al ’n teiken, kel

Heej halt ni van ow

De Lavendelman

Hey! Ik ben de Lavendelman

Kom met meej mei nar ’n daag vur os allebei

Ik ben de Lavendelman, mar ik ben neet altied zoeë gewest

Tot Jan Jacob kwaam met ’n schip in ’n fles

’n Doeëdemansborrel en ’n levensles

Teng schreef zo zacht; Teng schreef zo zeut

’t Zoad van zien pen ontkiemt in de gût

Lavendel gruijt geurig en hommels vieren zien vers

Teng schreef zoas Teng dat kos

Wie ni vur os is di stieët achter os

De Lavendelman

Heej waas de Lavendelman

En heej noom meej mei nar ’n daag vur os allebei

Kom met meej mei nar ’n daag vur os allebei

Kom met meej mei nar ’n daag vur os allebei